Krótka historia PIT-ów

PIT – podatek od osób fizycznych swą nazwę wywodzi  z języka angielskiego – tworzą go pierwsze litery angielskiej nazwy Personal Income Tax.

Podatek ten pojawił się po raz pierwszy w 1798 roku w Wielkiej Brytanii. Państwo potrzebowało funduszy na wojnę z napoleońską Francją i z tego powodu wprowadziło płacenie podatku od dochodów. Najwyższa stawka dotyczyła osób zarabiających ponad 200 funtów rocznie i wynosiła 10 procent. Podatku nie musieli płacić ci, którzy zarabiali poniżej 60 funtów. Warto zauważyć, że w tym czasie średni dochód na osobę wynosił w Wielkiej Brytanii 20 funtów rocznie. Tak więc podatek ten nie był dokuczliwy dla większości społeczeństwa, a dla większości nawet niezauważalny.

Wojny napoleońskie cieszyły się dużym poparciem Brytyjczyków, ale mimo to było wielu przeciwników podatku. Twierdzili, że nie jest on zgodny z naturalnymi prawami człowieka. Po osiemnastu latach, w 1816 roku,  parlament brytyjski zniósł podatek PIT.  Jednakże  po 24 latach, w 1940 roku, podatek powtórnie został wprowadzony. Zapowiadano obowiązywanie go przez 4 lata w wysokości 3 procent od dochodów przekraczajacych 150 funtów rocznie (średnie zarobki wynosiły wtedy 24 funty rocznie). Ale przetrwał znacznie dłużej. Obecnie pit 2019 w Wielkiej Brytanii rozlicza się według stawek od 20 do 45 procent.

PIT został wprowadzony także bardzo wcześnie bo w 1861 roku w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Był to okres wojny secesyjnej. Podatkiem objęto osoby, które zarabiały więcej niż 600 dolarów. Dochody w przedziale od 600 do 10 000 dolarów  opodatkowane były stawką 3 procent, a powyżej 10 000 dolarów stawką 5 procent.

Podatek PIT był pobierany do  1872 roku, kiedy go zlikwidowano. Jednakże powrócił po latach w roku 1914.

Z założenia miał nie obciążać klasy średniej, a tylko bogatych. Nawet nie  2 procent  amerykańskiego społeczeństwa składało deklaracje podatkowe – tylko ci, których dochody przekraczały trzy tysiące dolarów (osoby samotne) i cztery tysiące (małżeństwa).

Maksymalna stawka podatku PIT wynosiła 7 procent od dochodu powyżej pół miliona dolarów (wtedy były kilkakrotnie więcej warte niż dziś).

W czasie II wojny światowej najwyższa stawka podatkowa w Stanach Zjednoczonych została podniesiona do 94 procent i  na takim poziomie przetrwała aż do lat 50-ych. Obecnie  w USA rozliczenie roczne pit dokonuje się korzystając z programu pit 2019 według stawek progresywnych, które wahają się od 10 do 35 procent.